ikje

Pfff ... wat een teleurstelling vandaag.

Ik was ooit advocaat (jeugdrecht/familierecht) en ik was/ben een kind van gescheiden ouders. Inclusief getouwtrek, loyauteitsconflicten (zo heet dat, weet ik nu), mama die geen goed woord over papa zeggen of horen kon, kinderen die dat niet konden begrijpen, ... Het heeft geduurd tot midden vorig jaar, die strijd ...

Vandaag mocht ik naar een juridische studiedag, over afstammingsrecht, mee-ouderschap, en de rollen van ouders en anderen in een echtscheidingsprocedure. Lang geleden dat ik nog eens tussen zoveel juristen/advocaten zat. Even dacht ik dat ik het heel erg miste. Die juridische redeneringen, het studiewerk ... ik hou er nog steeds van. Maar er kwam een ommekeer, waardoor ik me weer herinnerde waarom ik ermee gestopt ben. Opmerkelijk, dacht ik eerst. De moderator had een kinderpsychiater uitgenodigd om een studie voor te stellen over kinderen in een echtscheiding. Van heel jong tot ouder. Wat kan hen veiligheid bieden en de gevolgen van de scheiding beperken?  Ze wond er geen doekjes om: kinderen lijden onder getouwtrek, tot lang in de volwassenheid. Problemen die volgen zijn legio, risico's zijn groot. Details, voorbeelden, verhalen van kinderen zelf ... onthutsend soms, en jammer genoeg bijzonder herkenbaar. Maar dat was niets. Erger was het gestommel in de zaal, de kritische opmerkingen, de blikken, de zuchten van al die advocaten. Het bijna uitlachen van de kinderpsychiater. Het zelfs niet willen horen van wat ze te vertellen had (want niet in de praktijk te brengen). Het ging ook over heel jonge kindjes, tussen 6 en 12 maanden oud, dé leeftijd waarop hechting kan groeien. Of niet kan groeien. En hoe belangrijk hechting is. En wat de gevolgen zijn als kindjes niet hechten. Ik dacht meteen aan ons hummeltje, die sinds hij 8 maanden oud was, in een tehuis woonde ... Zo'n jonge kindjes kunnen niet zomaar een weekje hier, een weekje daar. Of nooit meer hier of nooit meer daar. Of nu eens hier, dan eens daar. Moeilijk in de praktijk ... maar ja ... een inspanning, voor die paar moeilijke jaren, kan het?   Voor al die jaren in het leven van het kind dat het leven aangenamer kan zijn, veilig kan zijn. Het wil maar niet doordringen... Men wil het precies niet horen. 

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARCHHHH!!!  Ik word hier zo verdrietig en boos van. Voor hummeltje, voor zovele andere hummeltjes, en een heel klein beetje voor mijn kleine ikje... 

kerstkriebels

Vandaag had ik kerstkriebels. Gelukkig maar, want ik had er speciaal een dagje vrij voor genomen. Een nieuwe kerstboom, voor het eerst een stalletje en tonnen goesting om eens iets anders te doen. Dat waren de ingrediënten. Moeilijkste van de dag was een plaats vinden voor de piano. Uiteindelijk is ie in de speelhoek van Hummeltje beland. Je kan niet jong genoeg beginnen, toch? 

Ik heb vandaag ook nog een nieuwe zonde ontdekt. In denaldi. Man man man. Ferrero-rocher achtige dingetjes, maar dan niet  individueel verpakt. Dus nog moeilijker om vanaf te blijven. 't Was voor ons bezoek voor morgen bedoeld, maar de hoeveelheid is nog nauwelijks het aanbieden waard. Ik was nochtans weer eens aan een gezondere tijd begonnen. Maar ach, het was allemaal zo gezellig ...

Nu wacht ik nog op enkele schotels  en op  kandelaartjes om erop te zetten (besteld bij Deens.nl en Zalando. Een aantal kandelaars "maakte" ik intussen zelf. Met een glazen potje en decoratie tape, meer moet dat niet zijn).  En dan mag de cadeauhoek aangroeien. Liefst met zelfgemaakte dingetjes, maar dat is voor later. Daar ben ik vandaag niet meer toe gekomen. 

In beelden geeft dat het volgende:

 (stonden er in Bethlehem Dennebomen? Nee toch.)

(de muur achter de haard moet nog geverfd worden, maar dat hadden jullie wel door)

Sint en Piet

Er staat een bord met een suikerklontje, er liggen tekeningen, en er staat een glaasje baileys voor zwarte piet. De plaatselijke huispiet schijnt dat lekker te vinden. Hij heeft trouwens behoorlijk veel werk gehad. Kinderspeelgoed is toch niet altijd dat. Het moet veilig zijn, met verzonken schroeven en dat soort dingen, en liefst ook een 'makkelijk' bouwpakket. Een groot deel van de bevolking kan schijnbaar niet overweg met een schroevendraaier, en dan steken ze er van die vreemde ikea-achtige bouten bij,  maar dat werkt voor geen meter! Dat ding blijft niet in de gaatjes steken! Enfin, zwarte piet is daar voor opgeleid, maar toch... Het zou een keukentje moeten worden, dat hebben we toch gevraagd, maar ik hoop dat het niet te klein is uitgevallen. We hadden eerst het typische ikea keukentje op het oog, maar er kwam een ander in beeld. En nu lijkt het erg laag. Benieuwd wat hummeltje ervan vindt. Hij is keurder van dienst morgenvroeg. De cd met sinterklaasliedjes ligt klaar (draait nu al twee weken elke dag in de auto, dus we kennen de 22 liedjes al vanbuiten), en verder doen Sint en Piet de rest. Vorig jaar begreep hummeltje er niets van (uiteraard, hij was nog oh zo klein), maar dit jaar is hij al mee in het verhaal. Dat wordt dus genieten morgen!

Maar eerst gaan slapen, want Sint en Piet komen niet als je niet slaapt ... 

Verlengd weekend zonder plannen

Zomaar vijf dagen thuis zonder wilde plannen. Dan doet een mens eens wat:

Ik wilde een gsm tasje maken, maar dat mislukte. Het werd dan een potpourri-zakje voor mijn jarige schoonmama. 

Een jaar na datum volgde ik eindelijk naailes twee voor mijn naaimachine.  Daarna wist ik hoe ik met tricot aan de slag kon.  Min of meer. Ik maakte voor hummeltje een truitje van een oude trui van paps. (de enveloppemouwtjes zijn nog niet helemaal gelijk, maar dat zie je niet omdat hummeltje toch nooit stilstaat :-))

Verder knutselde ik nog een zwemtas in elkaar voor een kersverse grote zus in onze vriendenkring.  (met de hulp van http://startenstik.blogspot.be/p/tutorials.html, die haar inspiratie haalde bij bij Noodle head). De stofjes vond ik op de markt in Valkenswaard en op de zolder.  Nu nog leren hoe ik de touwtjes correct moet inrijgen. Het ding ging namelijk niet langs twee kanten dicht.

We lieten een vitrinekast en een tv-kast maken. (oké, hier ging wat langere tijd over heen dan een verlengd weekend)

We pasten onze living aan onze nieuwe kasten aan. Tafel werd 180° gedraaid. We vonden het vreemd dat we de tafel ooit anders hadden gezet. Handige schoonbroer draaide onze lampen mee, want anders was het natuurlijk een vreemd zicht. 

Zo opgeruimd is het overigens maar zelden, en altijd na 20u30 's avonds. Doorgaans ziet onze living er overal zo uit:

Ik kreeg van mijn nichtje de heerlijke muziek van Amélie Poulin in leen, en oefende, en oefende, en oefende op de piano

Ik prulde ook nog wat aan onze foto's en kwam dit exemplaar tegen: een verdwaalde klaproos in Nieuwpoort, ergens deze zomer. Schoonheid waar je het niet verwacht. 

Verder hebben we met hummeltje ook gekleurd ("kleuurrrréén"; hij zegt dit echt op zijn frans) en geverfd ("veven") en muziek gemaakt ("iekiek"). Hij speelt voortreffelijk mondharmonica en tamboerijn. Beeldmateriaal is in productie en volgt. 't Is maar dat jullie nog eens komen piepen :-) 

Nieuwjaarslijstje

Omdat ik dikwijls ideeën heb, maar ze bij de opmaak van het lijstje weer vergeet, begin ik er dit jaar wat vroeger aan. Het nieuwjaarslijstje. Ik zet er meer op dan op één feestdag wensbaar is. Ik verjaar namelijk ook binnenkort, en manlief leest mijn blog.

Wat ik nog leuk zou vinden:

- bijna alles van www.plint.nl. (ik wil natuurlijk niet alles hebben, dat spreekt voor zich, maar de waterfles met gedicht en ooit een gedichtenposter voor op hummeltje zijn kamer, zou ik heel prettig vinden. En de kaartenbundel om anderen blij te kunnen maken).

- het voorleesboek van Jip en Janneke. Met harde kaft, dat kan je zo gezellig op je schoot leggen.

- een handige kamerjas die er niet te slonzig uitziet en waarmee je op zondag, als men vroeg aanbelt, de deur kan opendoen. Dus badstof is uitgeloten en ook satijn vind ik niet ideaal. Gewoon lichte katoen. Ik heb er ooit eentje gezien op de h&m - site, maar dat is alweer even geleden. 

- oude truien, gordijnen, hemden en andere stoffen waarmee ik aan de slag kan.

- een leesboek is altijd leuk. Ik ben een voor-het-slapen-gaan-lezer. Tot mijn ogen letterlijk dichtvallen. Maar ik vergeet altijd titels te noteren. Ik hou van vele soorten boeken. Als het maar vlot leest en toch enigszins literair verantwoord is. 

- het naaiboek 'zo geknipt'.  

- ik zag ooit een prachtige ketting op rewinddesign.be. Veel te duur, maar oh zo mooi! Vandaag staat ie niet meer op de site. Dus eigenlijk kan ik deze weer schrappen.

- een nieuwjaarsfeest met oma, zoals elk jaar. Het gaat niet zo goed met haar, en ik hoop echt echt echt dat we nog samen met haar mogen vieren. Liefst thuis en niet in een verzorgingsoord.

Aan de Sint vragen we voor hummeltje:

- een kleurrijk stempelset.

- een peuterschaartje.

- een keukentje.

Ben ik materialistisch omdat ik dit zo neerschrijf? Mmm ... misschien toch wel. En toch wil ik vooral gewone dagelijkse gezelligheid, maar die vind ik in deze dingen terug. En ik hou wel van mooie spullen en dat de dingen bij elkaar passen. 

Dit is liefde

Mama van hummeltje is hier geweest. We hadden afgesproken om voor haar activiteiten te voorzien die ze samen met hem kan ondernemen. Ik had klei klaargezet, die al veel te lang ongebruikt in de kast staat. Wat was dat een hit! Mama blijkt creatief talent te hebben, en toverde de leukste vormen uit de klei. Hummeltje (die geen zittend gat heeft) bleef meer dan een uur geboeid met haar knutselen. Mama bloeide helemaal open, zo blij dat ze haar talent kon laten zien. Zij genoot.  Wij genoten. Hummeltje nog het meest. Hij vraagt nu al terug om met mama te 'kleeeeurrrren'. En aan het einde van het bezoekmoment kreeg ik een hartje in klei. Door mama en hummeltje gemaakt. Is dat niet prachtig?

Hummeltje goes seventies

Voor de doop van twee nichtjes mocht het wat meer zijn. Een broekje met iets meer poespas. Twee zakjes (weliswaar dichtgestikt, omdat ik de afwerking niet helemaal goed vond) en een aanpasbare elastiek achteraan.