comfort food, euh ... snoep

Het gevaar van je veel beter te voelen dan voorheen, is dat een mindere dag ook meteen opvalt. En het leek even zo een mindere dag te worden. Ik had een ijler hoofd en werd aangezogen door onze - oké, best gezellige - zetel. Dus ik keek een aflevering spoed 24/24 (asof ik nog niet genoeg in het ziekenhuis vertoef) en besloot daarna het tij te keren. Ik zocht een iets-of-wat-verantwoord brownierecept en ging aan de slag. Mixte nog een vers sapje terwijl de brownie stond te bakken en deed de deur open voor onverwacht en hartelijk bezoek. Ik zocht David Gray in mijn zeer beperkte spotify-lijst en trok een minder slobberige tui over mijn nek. Missie geslaagd, want ik voel nu lente door het open raam en ga er buiten wat van inademen. Met een stukje brownie natuurlijk.

Cocktail

Geen chemische cocktail, deze keer. Een échte. Een lekkere. Na 35 jaar quasi alcoholvrij geleefd te hebben, vond ik het toch eens tijd om gewoon lekker mee te drinken met de anderen. Een cocktail op basis van fijngemalen ijsblokjes, vers geperst appelsiensap en cava. Zomers, zoet, en gewoon lekker. En, oh ja, goed tegen een verkoudheid (of is het toeval dat mijn neus net vandaag gestopt is met lopen - na een marathon van zo'n 4 dagen?). Dat het vandaag een lummeldag wordt, nemen we er met de glimlach bij.

Een foto heb ik trouwens niet. Zelfs niet eens aan gedacht - stel je voor! Het zag er té lekker uit. Het moest eraan. 

Nieuwjaarsmenu (bijna) na Pasen

Ach kom, we doen er gewoon twee vandaag. Die foto's van het nieuwsjaarsdiner. Komt misschien nog met Pasen van pas. Het recept heb ik nog niet teruggevonden (tyyypisch!), dus het zal voorlopig bij watertanden blijven. Want dat is het wél waard. Heeeeerlijk was het! Niet uitgesproken zomers of winters. Fruitig en kruidig.  En oh zo sappig. 

De basis was een verse zalmmoot mét vel, gemarineerd met mandarijnenschijfjes. Daarover kwam een saus met gin en (versgeperst) sinaasappelsap, en 'k'- kruiden (kardemom, kaneel, koriander, komijn). Dit goedje mocht even in de oven, zo'n 12 à 15 minuten, zodat de zalm mooi roze en sappig bleef. 

Wij combineerden het met een lauwe aardappelsalade van krieltjes, amandel en een aantal dezelfde kruiden, en - naar ik me herinner - ook wat curry. Er werd ook een rijstsalade bereid met rode bonen, voor de niet-aardappel-eters, maar die viel (wat mij betreft) wat tegen. 

Het aperitief werd als degustief genuttigd: een mix van bruisend water, vodka en een (zelfgemaakt) rode bessenijsje, zonder geraffineerde suiker. 

Niet meteen typische Nieuwjaarskost, maar daarom eens te meer een herhaling waard, in de loop van het niet meer zo nieuwe jaar.

Terugblik op een hapjes-kerstavond

Kerstavond vierden we rustig thuis met ons drietjes. Om het wat feestelijk te maken, prepareerden we halvelings samen wat hapjes. Dit was ons kindvriendelijke menu: 

We begonnen met een hapje van zalm, appel, gember en citroen, met een sausje van Griekse yoghurt, citroen, bieslook, peper en zout. 

Daarna smulden we vanalles door elkaar:
Een kiwi-kerstboom met framboosjes, met een slinger van chocoladesaus.

Niet-zelfgemaakte mini-worstenbroodjes met niet-zelfgemaakte ketchup.

Schijfjes appel en koekjes gedoopt in (geraffineerde suiker-vrije) chocoladesaus met kokossnippers. 

Er was één handje wat ongeduldig... 

Kinderchampagne kon niet ontbreken. 

Om af te sluiten een soort van hoofdgerecht: pasta met ui, courgette en een sausje van room, geraspte emmentaler  en curry.

Wat mij betreft voor herhaling vatbaar! Alleen de appelstukjes met chocolade vonden we wat vreemd smaken. De rest ging er vlotjes in. 

Nu op naar de eindejaarsfeesten. 
Ons nieuwjaarsmenu is alvast iets om naar uit te kijken. Een verslag hiervan in het nieuwe jaar! 

Brood en dessert

Er werd hier thuis nog steeds gekookt - uiteraard, maar postjes bleven uit. Tijdens de chemo is het menu niet altijd zoals ik het zou willen, maar hier en daar verscheen er wel wat lekkers en gezond op tafel. 

Ik leerde Iers sodabrood bakken. Naar recept van een vriendin, afkomstig uit Ierland. Grof, beetje zurig, stevig én lekker. En heel snel klaar.  En ik moet niet langer vruchteloos zoeken naar een bakker die vers zuurdesembrood bakt, want dit brood mag ik ook eten. Vooral met zalm, is het niet te versmaden. 

Ook onder de noemer brood, komt dit eenvoudig plat brood. Je hebt alleen wat speltmeel en Griekse yoghurt nodig, zout en eventueel wat kruiden, zoals rozemarijn. En dan bak je de platte broden gewoon in olijfolie in de pan.  Als topping maakte ik tonijnsalade en een salade van rode en witte kool. 

Een dessertje dat hier regelmatig terugkomt, is een chocoladepudding, gemaakt van avocado, banaan, rauwe cacaopoeder en notencrème. Met een topping van cocoscrème, is het een echte lekkernij. Al vindt de man des huizes het niet zo best. De kleine man daarentegen merkt nauwelijks het verschil met andere chocoladepuddings. 

Ik ga nu beginnen aan ons kerstavond-menuutje. We zetten alles op tafel, en snoepen dan de rest van de avond van een kiwi-kerstboom met frambozen, mini worstenbroodjes, een hapje van zalm en appel en ook koekjes en appelstukjes gedoopt in chocolade. Ook een pasta met courgette en curry komt op het menu. Foto's en evaluatie volgen in een latere post. 

Fijne feestdagen allemaal! 

een goede revalidatie start met ... lekker eten?

Zoals ik schreef, ben ik weer erg uitgehongerd. Het is meer een verlangen naar bepaalde voedingsmiddelen dan écht honger hebben. En ik eet graag, dus ging ik na thuiskomst meteen aan de slag. Kleinschalig. Snel. Maar ooooooh zo lekker. Ik maakte twee salades, met terugkomende smaken.

Voor 's middags maakte ik een salade met scampi en een sausje van look, tomaat, paprika 'uit den hof', soyasaus, en honing. Als afwerking strooide ik er sesamzaadjes over.

Voor de tweede salade nam ik dun gesneden rosbief, die ik vulde met rucolasla. Op een bedje van (nog meer) sla strooide ik wat goijebessen, preischeutjes en paprika-stukjes, en er kwam een saus over van ingekookte honing en soyasaus. Een verrassend lekkere combinatie! De inspiratie vond ik hier. 

Ook dit gerecht kwam nog op tafel. Als maaltijd vond ik het te zoet, maar het scoorde wel prima toen ik de overschot gebruikte als dipsaus. Ik sneed voor het dip-hapje de overschot van de kipfilet in reepjes en wentelde ze in honing en kokosrasp en bakte ze nog even aan in de pan. En gedipt dat er werd! In een mum van tijd was het op, en ook Hummeltje had hierbij erg zijn best gedaan. 

foto van eetspiratie.nl

En omdat ik plots ontzettend goesting kreeg in iets verantwoord zoet, mixte ik snel dit bij elkaar. Het is voor de echte pindakaasliefhebbers en is in een mum van tijd klaar. En ook op. Een topper dus, wat mij betreft.

foto van http://cookiesandcups.com/

Zomerse culi

Hebben jullie op warme zomerdagen ook zo'n hekel aan koken? Maar willen jullie dan toch ook lekker eten (lees: niet elke dag een al dan niet simpele salade)? Voor mij een gekend fenomeen, maar er is beterschap in zicht. Met de hulp van nieuwe kookboeken en zomerblaadjes die steeds meer aandacht hebben voor het kookhydraten- en suikervrije koken, ben ik erin geslaagd om voor meer zomerse variatie te zorgen. 

Een ongelooflijke topper volgens mijn mannen: doperwtjes met pesto en kabeljauw (of andere witte vis). Een receptje dat ik dank aan Yvonne, die wekelijks een bijdrage post in de Sjiek (bijlage van het Belang van Limburg, dat door mijn schoonmama plichtsgetrouw wordt bijgehouden voor mij). Eigenlijk is het nauwelijks een recept. Poepsimpel, is het:

Men neme (veel) diepvrieserwtjes, om die gaar te koken (niét plat!). Tegelijk bak je wat witte vis, en een klein beetje bacon of Italiaanse ham voor de versiering. Als de erwtjes klaar zijn, doe je er groene pesto onder (best zelfgemaakt, maar als het snel moet gaan, kan je het ook in de winkel redelijk vers vinden). Even op het bord dresseren en klaar! 

Ook Pascale Naessens gaf ons nieuwe recepten in haar boek 'Puur Eten'. Deze komen absoluut op de 'te maken als er vrienden komen-lijst'. (Een lijst die alleen maar in mijn hoofd bestaat en die ik absoluut vergeet als er bezoek komt). 

Dit koude zalmpakketje is heerlijk verfrissend en kan met allerlei variaties ook gebruikt worden als bijgerecht bij een barbecue of een saladefestival(letje) (Wat een idee!?!) 

De vulling wordt gemaakt met krab (uit blik - wel de betere soort nemen), lente-ui, kersttomaatjes en zelfgemaakte mayonaise. Het sausje bestaat uit olie, limoensap en dille. Ik maakte het zelf wat zachter met de overschot van de mayonaise en wat Griekse yoghurt. Hummeltje heeft hier erg goed van gesmuld. Hij is dan ook wel een visliefhebber.

De volgende dag voegde ik er rijst aan toe, en werd het een perfecte koude rijstschotel. 

Minder zomers, maar ooooh zo heerlijk, waren deze gevulde uien. Vooral de kruidenmix maakte dit recept (in mijn ogen) haast goddelijk - al ben ik geen gehaktfan. De uien worden eerst - met een inkerving erin -  gekookt (in water met olijfolie)  erin, zodat je nadien de rokken eraf kan halen. De rokken vul je met gehakt, dat geprepareerd werd met kruiden (peper, zout, komijnzaad, bladpeterselie, look en de overschot van de ajuinrokken). Intussen maak je een saus van tomaten, look, olijfolie en ajuin, en achteraf ook bladpeterselie. Alles gaat de oven in, en 30 minuten later proef je een mix van heel pure smaken. Ook dit recept bleek hier heel kind-en echtgenootproof. 

Al wat langer geleden kwam dit recept van The Green Kitchen op het menu. Een mengeling van appelrasp, cottage cheese en tijm in een omeletje. Heel fris en verrassend!

En omdat het niet altijd uit een kookboek moet komen, ook een eigen receptje, dat toevallig ontstond tijdens het koken zelf. 

Ik vond heel toevallig glutenvrije linguine in de winkel. Dit werden mijn noedels. Tijdens het koken ervan, marineerde ik een grote moot zalm, in een mengeling van sesamolie, look en honing. In de wok stoofde ik eerst gemberpasta in wokolie, en daar voegde ik lente-ui, rode en gele paprika en een Thaïse groentenmix met uien, prei en paprika aan toe.  Daar voegde ik de vis aan toe en de linguine, en om af te werken nog wat soyasaus, sesamolie en sesamzaadjes. Het geheel was lekker kruidig, pittig en een beetje zoet. Jammer genoeg vergat ik de hoeveelheden de dag zelf te noteren, dus het wordt mikken om dit opnieuw te maken. Maar het komt zeker opnieuw op ons menu! 

Hoe je een wokgerecht (of pasta) presenteert, moet ik écht nog eens leren, want deze foto's doen de smaken geen eer aan. Maar geloof me, het wás lekker!

Smakelijk!

Baksels en roersels

Door een aften-opstoot na mijn laatste chemokuur, kon ik weer een aantal dagen niet (of heel moeizaam) eten. Honger had ik wel, dus na enkele dagen zag ik in mijn ooghoeken - letterlijk - allerlei lekkers passeren. Nu wil het mensenlichaam (of toch dat van mij) bij een inhaalbeweging nogal graag zoetigheid, dus ging ik (naast de chocolade-zonde af en toe) aan de slag met verantwoorde ingrediënten. 

Het eerste koekje scoort vooral door de eenvoud. Je hebt maar twee ingrediënten nodig (100 gr amandelschaafsel en 1 eiwit voor ongeveer 12 koekjes), maar ik voegde nog wat honing toe (zoetebek).  De mengselhoopjes moeten maar 10 tot 15 minuutjes de oven in. Poepsimpel. Super snel én ook nog lekker. 

De chocolade-chia-energiereep van Vegadutchie is een échte topper. Eigenlijk heeft ie maar twee nadelen: de chiazaadjes kruipen tussen je tanden, en de repen zijn te snel op. Het is heel eenvoudig te maken en kan in mijn ogen niet mislukken. Volgens manlief smaken de repen alsof ze écht zijn (?), en hij vindt dat er geen graansmaak te bespeuren valt. (Misschien omdat er geen graan in zit). De reep moest door het succes wel gedeeld worden - toch ook wel een nadeel. Verstoppen dus, die repen! Ze bewaren trouwens best in de vriezer - als dat al nodig zou zijn. 

Er werd ten huize 'hoopjes' al langer gezeurd voor een verse portie homemade muesli. Ik koos gisteren voor de hartig-zoete versie, met vijfkruidenpoeder en een snuifje zout. Verder nog aangevuld met gojibessen, gedroogde moerbeien, noten en rozijnen. Heerlijk! Ik had minstens het drievoud moeten maken. Ik strooi het 's morgens (en 's avonds en tussendoor en...) over aardbeien, frambozen en/of andere bessen.  

We aten gelukkig niet alleen zoetigheid. Deze pizza's kwamen vorige week ook uit onze oven gerold. Niet zonder meer, want de quinoakorst vergde toch wat tijd en aandacht. De quinoa moet 8 uur weken (dat vergt dus enige planning, niet mijn sterkste punt). Daarna wordt ie gemengd met appelciderazijn en kruiden en dan moet je lang - heel lang - blenden, tot er een soort van deeg ontstaat. Dit deeg gaat 10 tot 15 minuten in de oven. Daarna kan je beleggen, en de pizza nog even bakken. Onze korst werd door de tweede bakfase wel wat week, dus dat moet ik eens opnieuw bekijken. Maar de smaak was prima! Op de pizza kwamen cherrytomaatjes, ham of zalm, buffelmozarella en basilicum. Eenvoudig, en (net daarom?) erg lekker. 

En nu we deze week weer op de gezondere toer gingen, mocht ook de traktatie van Hummeltje in het rijtje passen. Oké, we negeren even de cake die er van Hummeltje toch wel bij moest, en dan ziet er toch kleurrijk en gezond uit, niet? Een vriendin vond het idee ergens op het net. Onze lieve huishoudhulp hielp ons 's ochtends uit de nood, zodat we het vers konden aanbieden en ik Hummeltje nog tijdig aangekleed kreeg ook. Missie geslaagd! 

Tijdens de aften-historie kon ik door de pijn weinig verrichten, en werd mijn pinterest kookbord aanzienlijk aangevuld. The best is misschien dus yet to come... 
Tot kooks! 

Culinaire dagen

Jullie weten intussen wellicht wel dat ik nogal chaotisch ben. Of eigenlijk heel erg chaotisch. Gestructureerd winkelen is dan ook niet echt aan mij besteed. Nu ik (nog?) thuis ben, is dat niet zo'n groot probleem, omdat ik tijd heb om inkopen te doen. Tijd die ik dan wel niet meer aan leukere dingen kan besteden. Ik wilde het dus graag eens anders doen. En net dan kreeg ik het flow-weekboekje toegestopt aan de schoolpoort. Over lijstjes. En met een soort agenda-blaadjes. Een kookboek erbij. Mijn pinterest-pagina. En zo ontstond een weekmenu, met veeeel te veel lekkers. 

Het begon super eenvoudig: salade met verse kruiden en radijsjes. Zo lekker! Met een vinaigrette van olijfolie, frambozenazijn en een beetje agave. 

Er was ook pasta, want ik ben en blijf een pasta-mens. Ik zou het elke middag kunnen eten. Graag wil ik overschakelen op courgetteslierten, maar ik blijf de smaak wat vreemd vinden. Daarom gebruik ik nu altijd volkorenpasta, speltpasta of quinoapasta. dat is toch al voedzamer dan de witte varianten.

Vaak begin ik met ui en look. Soms voeg ik er gedroogde ham, tomaten en allerlei pitjes aan toe (de favoriet van mijn mannen). Een andere keer maak ik een saus van gerookte zalm, soyaroom en (behoorlijk veel) kurkuma. Ik garneer met lente-uitjes. Dat ziet er dan zo uit: 

Toen we terugkeerden van een avondje Najib Amhali (een aanrader!), was ik 'craving' voor een wokschotel 'on the go'. Jammer genoeg passeerden we geen eettentjes, en bleef ik met de goesting zitten. De volgende middag besloot ik er iets aan te doen, en maakte ik dit vegetarische gerecht met zelfgemaakte satésaus. Uiteraard voegde ik geen suiker toe, maar een heel klein beetje agavesiroop. De noedels verving ik door spelt-knoflook pasta, en sriracha (??) werden gedroogde chilipepers. Het resultaat was zo lekker dat ik het een dag later nog eens maakte. 

Omdat ik de traditionele havermoutpap 's morgens al wat beu begin te worden, probeer ik daar ook in te variëren. Zo kwam ik een recept tegen op basis van gebakken appeltjes, een halve banaan, een klein schepje havermout, amandelmelk, verse geraspte gember en een beetje kaneel. Even laten inkoken, en smullen maar. Ik maakte het ook een keer met peer, in plaats van banaan, en dat beviel me nog beter. Een échte aanrader!

En ook dit noten-vruchtenbrood werd een topper, al ging ik te snel aan de slag, en mengde ik alle ingrediënten zonder de volgorde te volgen.  Het resultaat is erg krachtig, maar tegelijk heerlijk zoet. 

Onze twixrepen (ik maak er kleine snoep-blokjes van) zijn altijd in een mum van tijd op, en dit terwijl alleen ik ze weet liggen. Tijd dus voor een iets minder verleidelijk alternatief. Laagjes-pralines op basis van pindakaas, zijn haast even lekker, maar net dat tikje zwaarder en ze hebben een meer uitgesproken smaak. Ik kan er net iets beter vanaf blijven, en dat beschouw ik als een voordeel.  

Ik maakte nog deze quinoaschotel, en combineerde het de dag later met heerlijke zalm. 

foto van website http://veganyumminess.com/

foto van website 'The nutrition Twins'

Een dag later werd de zalm met gestoofde prei en curry in een tortilla gedraaid. De dillesaus werd het dipsausje. 

Moet het gezegd dat ik nu dringend op zoek moet naar nieuwe lentekledij? Lekker koken heeft dus ook een nadeel. Maar eerlijk? Ik laat het niet aan mij hart komen, áls ik leuke lentekleding kan vinden in dat maatje extra. Wordt dus vast en zeker nog vervolgd!

Oh ja, het weekmenu opstellen, bleek ook een succes. Veel rustiger, veel minder overschotten, veel minder tijdverlies. Alleen een grotere frigo zou wel van pas komen. Helaas helaas ...